خاطرات يك معلم

از وقتی موبایلها تاچ شدوبجای سیستم کامپیوتر لپ تاپ جای خودشو تو خونه ها باز کرد اصلا هرچی رفاه بیشتر شد حال و

حوصله ها کمتر شد.از وقتی با دانش اموزا ن و نزدیکان گروه واتساپ  تشکیل دادیم  ووقتای آزادمون رو پر میکنن  دیگه

به وبلاگ سر زدن حکم رفتن به محله های قدیمی و دیدن همسایه ها ویا رفتن به خونه قدیمی پدری پیدا کرده شاید بگید یعنی

اینقدر ؟ میگم  آره بوی نوستالژی فضا رو پرکرده . یادش بخیر اون روزایی که سوژه دستت میومد سریع میشد یه پست و هی

بعدش سر میزدی ببینی کسی نظر داده یا نه . سوژه امروز هم  اولین بارون  زیبای پاییزی بود که تو روز دانش آموز هدیه ای

بود که گردو غباررو از چهره شهر پاک کرد و بهانه ای شد تا ما هم گردی از این وبلاگ بر گیریم.